Ben je helemaal gek geworden?

Ben je helemaal gek geworden?

Maandagochtend om acht uur zit ik met mijn dochter bij de orthodontist, door ons ook wel de “beugelboer” genoemd. Deze meneer heeft het behandelplan klaar en heeft ons verzocht langs te komen zodat hij aan mijn dochter en mij kan uitleggen wat hij gaat doen. Vakkundig verteld hij het plan.

Zijn conclusie en behandelplan is als volgt:

Uw dochter heeft onvolgroeide tanden. Eerst trekken we haar linker voortand eruit. Daarna bikken we uit het bot van de onderkaak een tand, die overigens nog verstopt zit in de onderkaak, en deze transplanteren we naar de bovenkaak. We stoppen de uitgebikte tand in de holte van de bovenkaak waarna deze er netjes weer uit kan groeien. Nadat dit gebeurd is bij de kaakchirurg maakt de tandarts er, nadat de tand eruit is gegroeid, een mooi schildje aan vast en hoppa daarna start mijn taak. Ik moet er tenslotte voor zorgen dat haar tanden mooi op elkaar aansluiten. Oja, de twee tanden naast haar voortanden moeten getrokken worden want die zien eruit als kleine kiesjes: “dat is niet mooi”.

Mijn ogen schreeuwen BEN JE HELEMAAL GEK GEWORDEN!? Hij leest mijn alleszeggende blik en beantwoord deze met een; “het is nog een beetje vroeg in de ochtend hè mevrouw”? Volkomen sprakeloos, wanhopig en met een beginnend gevoel van ik word hier een beetje pissig van, rollen we naar buiten. De afspraak met de kaakchirurg kon ik zelf nog wel even inplannen, aub.

Al mijn zintuigen staan op de actieve XXL modus. Ik bel de tandarts voor een afspraak. In mijn ondeskundige visie moet het mogelijk zijn om het kegeltje, die aan de achterkant van haar tand zit waardoor de tanden niet op elkaar aan sluiten, af te vijlen. Tenminste als er geen zenuw inzit, zeg ik nog tegen de tandarts. Onwetend als ik ben. De tandarts komt met een schitterend verhaal dat hij niet kan beloven dat deze onvolgroeide tand nog 30 jaar meegaat. Waarop ik antwoord: “dat kunnen we over geen een tand volgens mij(?)” Hij adviseert om het plan van de orthodontist te volgen dus maak ik braaf een afspraak bij de kaakchirurg.

Met veel tegenzin en een, ik ben het er nog steeds niet mee eens houding, stappen we bij de kaakchirurg binnen. De beste man hangt de foto’s op en begint aan te wijzen welke tanden eruit moeten. Verschrikt kijk ik naar hem op en vertel welke tanden er volgens mij uitmoeten. Hij kijkt nogmaals en geeft mij schoorvoetend gelijk. Hierna deel ik meteen mijn visie met hem. Ik ben het niet eens met het behandelplan van de “beugelboer”. Bam. Pure klinkklare moedervisie of moederinstinct of hoe het dan ook mag heten. Verbaasd hoor ik mijn gelijk aan. Hij is het met mij eens en besluit om het niet te gaan doen. Ook hij vindt dat de tandarts een stukje van het kegeltje af kan slijpen. Daar ben ik al geweest, die wil niet slijpen was mijn antwoord. Hij kan niet garanderen dat de tand dan nog 30 jaar meegaat. Het antwoord wat de kaakchirurg gaf kun je raden, het was hetzelfde antwoord als wat ik gaf aan de tandarts. We kunnen nooit garanderen dat een tand 30 jaar meegaat. Ook hij kan dit niet. De kaakchirurg belde de tandarts en deze ging akkoord. Hij wilde het wel proberen. Ik moest nog wel even op een telefoontje van de kaakchirurg wachten. Hij had s ‘avonds een bijeenkomst waar ook de orthodontist aanwezig zou zijn.

Stephany beugel

Ik wachtte enkele weken maar werd niet terug gebeld. Mijn verstand ging met mij op de loop. Wat dacht ik nou, ik was toch niet de deskundige in dit verhaal ? Na overleg met mijn dochter hadden we samen besloten om terug te keren naar de kaakchirurg om de ingreep toch maar te laten doen. Wederom plande ik een afspraak bij de kaakchirurg. Bij binnenkomst keek hij ons vragend aan en vroeg waarom we zij
n teruggekomen. Na mijn uitleg deelt hij mede dat hij er nog steeds niet achter staat en de ingreep niet gaat doen. De kaakchirurg heeft meteen de tandarts gebeld met het verzoek iets van het kegeltje af te slijpen zodat de tanden op elkaar aansluiten. Op advies van de kaakchirurg is dit wat de tandarts uiteindelijk heeft gedaan. Hierna zijn we overgestapt naar een andere orthodontist.

 

Inmiddels is mijn dochter 31 jaar oud en heeft de mooiste lach ter wereld.

Aan alle Moeders: volg je moederinstinct, je intuïtie, je gevoel, je gezond verstand of hoe je het ook mag noemen. We hebben nu eenmaal de gave om hierover te beschikken.